Compost is het eindproduct van het rottingsproces van organisch materiaal zoals voedselresten uit de keuken en tuinafval. Het ontstaat wanneer plantaardige of dierlijke resten ontbinden. Microben, schimmels, wormen en insecten zorgen voor het ontbindingsproces.
Door het afval in een bak of op een hoop gooit, krijg je meer controle over de vochtigheid en de luchttoevoer. Daardoor kun je veel sneller composteren. Zorg voor een goed evenwicht tussen groen en bruin materiaal.
Bijna de helft van het huisvuil bestaat uit groente-, fruit- en tuinafval, materiaal dat zeer geschikt is om te compost van te maken. Het levert je gratis potgrond op en je zorgt dat er minder afval in de verbrandingsoven terecht komt. Gemeentes die voluit de kaart trekken van thuiscomposteren, sparen ettelijke tonnen afval uit. Zo vermeed de stad Diest in 2006 2,4 miljoen kilo afval, dankzij hun programma thuiscomposteren.
Volgende organisch materialen zijn geschikt om thuis in een bak te composteren:
Gekookt voedsel, botten, visgraten en dierlijk afval is niet geschikt om thuis te composteren. Dat geldt ook voor honden- en kattendrollen en kattenbakvulling. Krantenpapier hoort niet in het compostvat omdat de inkt soms giftige materialen bevat.
Op de markt vind je steeds meer zogenaamde composteerbare verpakkingen. Het gaat om bio-plastics die gemaakt zijn van organisch materiaal zoals maïs of tarwe. Er zijn drie mogelijke labels:
OK Compost label: het materiaal kan enkel in een professionele composteringsinstallaties uiteenvallen en biodegraderen;
OK biodegradable label: het materiaal kan in de bodem of in water biodegraderen (90% na 2 jaar);
OK Compost Home label: het materiaal kan thuis in een compostvat, -hoop of -vat gecomposteerd worden, mits het proces op de juiste manier verloopt.
Onafgezien van deze labels, mag je geen enkele van deze verpakkingen meegeven met de GFT-ophaling.
Wie geen tuin heeft, kan composteren in een wormenbak. Heb je wel een tuin dan kun je kiezen voor een compostvat. Voor mensen met een groete tuin of moestuin is er ten slotte de compostbak.
Een wormenbak bestaat uit meerdere bakken waarin wormen het afval omzetten tot een donkere vloeistof genaamd percolaat. Dit percolaat belandt in de laagste bak. Als je het aanlengt met water heb je een zeer rijke voedingsstof voor je planten. Composteren met een wormenbak vergt wat extra tijd omdat je goed moet opletten of de wormen het naar hun zin hebben.
Een compostvat vereist minder aandacht. Op de bodem van het vat leg je een laag luchtdoorlatend materiaal en daarbovenop stort je het organisch afval. Met een verluchtingstok zorg je wekelijks voor voldoende lucht. Na zo'n zeven maanden kun je compost oogsten.
Een compostbak timmer je zelf van pallethout. Door veel ruimte te laten tussen de planken zorg je voor voldoende lucht. Het materiaal in de bak moet regelmatig worden omgeschept. Na enkele maanden oogst je het eerste compost door het onder uit de bak te graven.
afval arbeidsomstandigheden auto biologische productie blije bloemen bloemen bond beter leefmilieu bouwproducten campagne carrefour co2 consumeren consuminderen duurzaam ondernemen duurzame aankopen ecolife elektriciteit energieverbruik fairtrade fian fsc gaia gezinsbond gezondheid gids greenpeace groenten hout investeren investeringen keuken kleding klimaat klimaatcoalitie label max havelaar milieukoopwijzer minder mobiliteit netwerk vlaanderen nietwinkeldag oivo onderzoek oxfam wereldwinkels papier pesticiden producten pvc rangorde recept reclame recyclage schone kleren schoonmaakmiddelen testaankoop textiel velt vibe visvangst vodo voeding voetafdruk vorming wonen wwf